W październiku 1932 został przydzielony do 2 Dywizji Piechoty Legionów w Kielcach na stanowisko szefa sztabu. 17 stycznia 1933 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 i 9. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W czerwcu 1933 został przeniesiony do stacjonującego w tym samym garnizonie 4 Pułku Piechoty Legionów na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Z dniem 31 maja 1934 został przeniesiony w stan spoczynku.
Na przełomie 1942 i 1943 objął obowiązki szefa Oddziału II Sztabu Komendy Okręgu Lublin Armii Krajowej.
Pułkownik Bieniecki był żonaty z Jadwigą. Na początku października 1944 oboje zostali zatrzymani przez funkcjonariuszy NKWD i osadzeni na zamku lubelskim. Ze sprawozdania generała Iwana Sierowa do Ławrientija Berii datowanego 16 października 1944 wynika, że pułkownik Bieniecki i jego żona Jadwiga zostali zastrzeleni bez wyroku sądowego, na rozkaz Stanisława Radkiewicza. Zbrodnia miała być popełniona prawdopodobnie w lesie pod Jastkowem.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Medal Niepodległości (25 stycznia 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż Zasługi (10 listopada 1925)M.P. z 1925 r. nr 262, poz.