Aleksander Franciszek Bieniecki, ps. „Łodzia” (ur. 15 października 1893 w Kaliszu, zm. przed 16 października 1944) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się w Kaliszu, jako syn Franciszka Józefa. Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego Warszawa, a jego oddziałem macierzystym był 1 Pułk Piechoty Legionów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 608. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 14 Pułku Piechoty we Włocławku i przydzielony do Oddziału III Sztabu Generalnego na stanowisko kierownika referatu. Później został przydzielony do Biura Ogólno-Organizacyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych. 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku. 2 listopada 1928 został powołany do Wyższa Szkoła Wojenna w Warszawie, w charakterze hospitanta kursu 1928/30. Z dniem 1 listopada 1930, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do 2 Pułku Piechoty Legionów w Sandomierzu na stanowisko dowódcy I batalionu, detaszowanego w Staszowie. W październiku 1932 został przydzielony do 2 Dywizji Piechoty Legionów w Kielcach na stanowisko szefa sztabu. 17 stycznia 1933 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 i 9. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W czerwcu 1933 został przeniesiony do stacjonującego w tym samym garnizonie 4 Pułku Piechoty Legionów na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Z dniem 31 maja 1934 został przeniesiony w stan spoczynku.
Na przełomie 1942 i 1943 objął obowiązki szefa Oddziału II Sztabu Komendy Okręgu Lublin Armii Krajowej.
Pułkownik Bieniecki był żonaty z Jadwigą. Na początku października 1944 oboje zostali zatrzymani przez funkcjonariuszy NKWD i osadzeni na zamku lubelskim. Ze sprawozdania generała Iwana Sierowa do Ławrientija Berii datowanego 16 października 1944 wynika, że pułkownik Bieniecki i jego żona Jadwiga zostali zastrzeleni bez wyroku sądowego, na rozkaz Stanisława Radkiewicza. Zbrodnia miała być popełniona prawdopodobnie w lesie pod Jastkowem.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Medal Niepodległości (25 stycznia 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż Zasługi (10 listopada 1925)M.P. z 1925 r. nr 262, poz. 1085 „za zasługi, położone w dziedzinie wyszkolenia wojska”. Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie Kategoria:Dowódcy batalionów 2 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Ludzie urodzeni w Kaliszu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie wywiadu Armii Krajowej Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polskie ofiary represji stalinowskich Kategoria:Szefowie sztabu 2 Dywizji Piechoty Legionów Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Więźniowie zamku lubelskiego (Polska Ludowa) Kategoria:Zastępcy dowódcy 4 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Zmarli w 1944