Z nowym, własnego autorstwa materiałem, Keane zadebiutował na żywo w pubie Hope & Anchor 13 lipca 1998 roku. Rice-Oxley powiedział, że choć ich muzyka zawierała elementy stylu gitarowego, to była bardzo liryczna i „rozmarzona”, co wyróżniało ich spośród konkurencji. Przez kolejne 2 lata kontynuowali koncertowanie po londyńskich klubach i pubach. W 1998 roku Chaplin rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie Edynburskim, jednak dość szybko porzucił je i powrócił do Londynu, aby z przyjaciółmi kontynuować karierę muzyczną.
W 1994 roku jeszcze bez umowy na płytę, Keane nagrali pierwszy promocyjny singel – „Call Me What You Like”. Został on wydany na płycie przez członków zespołu Zoomorphic i był sprzedawany po koncertach w pubach, w których grali do stycznia 2000 roku. Ukazało się zaledwie 500 sztukInformacje nt. „Call Me What You Like”, jednak później grupa udostępniła utwór za pośrednictwem sieci.
Członkowie Keane obwieścili, że nie mają nic przeciwko temu, by fani dzielili się utworami niewydanymi na CD tj. „Emily” czy „More Mately”. Chaplin kilka lat później skomentował to mówiąc: „Myślę, że fani wezmą te piosenki za dodatek, jakąś ciekawostkę, nie widzę w tym nic złego.