GT-R Pierwszy Skyline GT-R pojawił się w lutym 1969 roku. Wypuszczony został model PGC-10 (wersja coupé była potem oznaczona KPGC-10), Hakosuka dla fanów Hako oraz krótka wersja coupé. Model GT-R posiadał silnik o pojemności 1998 cm³, był sygnowany literami DOHC S20 I6. Nowy produkt z dwoma wałkami rozrządu generował moc 160 KM oraz momentem obrotowym 180 Nm. Tak samo, jak najlepszy sportowy samochód w tym czasie, posiadał on mniejszy silnik GR8 używany w wyścigowych Nissanach R380. Model GT-R pojawił się w wersji sedan, a dwudrzwiowe coupé zostało wprowadzone do produkcji w 1971 roku. Samochód był odchudzony z niepotrzebnego wyposażenia, aby był lżejszy i mógł brać udział w wyścigach. Wersja sedan w wyścigach wygrała 33 razy, czyli mniej niż dwa lata później wersja coupé. Liczba zwycięstw wzrosła w 1971 roku do 50. Seria C10 konkurowało z: Toyotą 1600 GT5, Isuzu Bellett GTR, Mazdą Familia (R100), Mazdą Capellą (RX-2) – równej modelom Porsche z tamtego okresu. W 1971 nowa Mazda RX-3 stała się rywalem GT-R’a. GT-R powiększył liczbę zwycięstw, co dało mu znaczącą przewagę nad Mazdą RX-3. GT-R był także faworytem w wyścigach ulicznych. To były początki ulicznego driftu, który polegał na celowym wprowadzeniu samochodu w nadsterowność.