Na początku 1944 roku Japończycy toczyli wojnę na kilku frontach. Zostali zepchnięci przez Amerykanów na środkową i południowo-zachodnią część Pacyfiku, a ich statki handlowe były atakowane przez alianckie łodzie podwodne i samoloty. W Azji Południowo-Wschodniej utrzymywali swoje linie przez cały poprzedni rok, lecz alianci przygotowywali kilka ofensyw z Indii i chińskiej prowincji Junnan do Birmy. W szczególności miasto Imphal w Manipur na granicy z Birmą zostało umocnione jako znacząca baza logistyczna aliantów, z lotniskami, obozami wojskowymi i składami zaopatrzenia. Imphal był połączony z jeszcze większą bazą w Dimapur w dolinie rzeki Brahmaputra drogą, która wiła się na odległości 160 km przez strome i zalesione wzgórza Naga.
Japońskie plany ofensywne thumb|Mapa bitew o Imphal i Kohimę Mutaguchi planował wykorzystać zdobycie Imphalu, aby dostać się do doliny Brahmaputry. Spowodowałoby to przerwanie alianckich linii komunikacyjnych w północnej Birmie, gdzie kierowane przez Amerykanów Dowództwo Północnego Obszaru Bojowego próbowało zbudować drogę Ledo łączącą Indie i Chiny drogą lądową oraz z lotniskami zaopatrującymi armię chińskich nacjonalistów pod przywództwem Czang Kaj-szeka przez most powietrzny nad Himalajami.