Chociaż sztaby Armii Obszaru Birmy i Południowej Ekspedycyjnej Grupy Armii (naczelne dowództwo sił japońskich w południowo-wschodniej Azji i na południowym Pacyfiku) miały zastrzeżenia co do skali proponowanej operacji Mutaguchiego, ostatecznie przekonał ich jego osobisty upór. Ostatecznie premier Hideki Tōjō oraz Imperialna Kwatera Generalna zatwierdziły plan.
Mutaguchi zamierzał odizolować i zniszczyć alianckie jednostki na ich wysuniętych pozycjach, a następnie zdobyć Imphal. Jego plan nazwano U-Go, lub operacją C. W szczegółach: 33 Dywizja Piechoty pod dowództwem gen. por. Motoso Yanagidy miała otoczyć i zniszczyć 17 Dywizję Indyjską w Tiddim, a następnie zaatakować Imphal od południa; Grupa Bojowa Yamamoto, utworzona z jednostek odłączonych od japońskiej 33 i 15 Dywizji pod dowództwem gen. mjr. Tsunoru Yamamoto miała zniszczyć 20 Dywizję Indyjską w Tamu, a następnie zaatakować Imphal od wschodu. Siły te były wspierane przez 14 Pułk Czołgów, wyposażony w 66 różnego typu czołgów, pod rozkazami ppłk. Nobuo Ueda i 3 Pułkiem Ciężkiej Artylerii pod dowództwem ppłk. Kazuo Mitsui; 15 Dywizja Piechoty pod dowództwem gen. por. Masafumiego Yamauchiego miała otoczyć Imphal od północy.