Wszyscy dowódcy dywizji Mutaguchiego w jakimś stopniu nie zgadzali się z tym planem. Sato nie ufał motywom Mutaguchiego, a Yanagida otwarcie szydził ze swojego szorstkiego przełożonego, nazywając go „głupcem”. Yamauchi był już bardzo chory i miał skłonności do fatalizmu. Ich główne zastrzeżenia dotyczyły podaży. Mutaguchi zakładał, że sukces zostanie osiągnięty w ciągu trzech tygodni, ale odpowiednie dostawy zapasów na front po tym okresie można było uzyskać tylko wtedy, gdyby Japończycy zajęli składy zaopatrzenia aliantów, ponieważ deszcze monsunowe, które zwykle padały od połowy maja, musiały spowodować to, że szlaki zaopatrzeniowe od rzeki Czinduin staną się prawie niemożliwe do przebycia. Ryzyko, jakie podejmował Mutaguchi, przynosiło efekty w przeszłości, ale nie można było powtórzyć tych sukcesów, biorąc pod uwagę niemal całkowitą przewagę w powietrzu aliantów na tym obszarze oraz poprawę morale i wyszkolenia żołnierzy brytyjskich i indyjskich. Mutaguchi zaproponował stosowanie racji żywnościowych jak za czasów Czyngis-chana, przeprawiając stada bawołów i bydła zebrane w całej północnej Birmie przez Czinduin jako porcje mięsa idące na własnych kopytach.