Na czele 80 pp walczył w kampanii wrześniowej. Dowodził nim w bitwie pod Mławą, w trakcie której 2 września został kontuzjowany, a następnego dnia ranny. Pomimo odniesionej rany nadal dowodził pułkiem i razem z nim wziął udział w obronie Warszawy. Podczas obrony Warszawy w dniach od 14 do 28 września 1939 był dowódcą obrony Pododcinka Zacisze, Odcinka północnego Przedmościa Praga. Po kapitulacji Warszawy został wzięty do niewoli. Resztę wojny spędził w obozach jenieckich: Oflag X C Lubeck, Stalag X B Sandbostel i Oflag VI B Dössel. Za udział w konspiracji obozowej został osadzony na 9 miesięcy w areszcie śledczym w Hamburgu.
2 września 1946 powrócił do Polski. 7 września tego roku napisał do szefa Departamentu Personalnego Ministerstwa Obrony Narodowej prośbę „o przyjęcie w stan czynny oficerów Wojska Polskiego”. Był represjonowany przez władze PRL. Zmarł 24 marca 1974 w Poznaniu. Trzy dni później został pochowany na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu (pole 13-B-2).
W 1927 ożenił się z Aleksandrą Marią z Malików (1899–1981), z którą miał syna Stanisława Mariana (ur.