Zakonnice niosły posługę cierpiącym w szpitalach, sierocińcach, ochronkach, w domach prywatnych. Mając na celu wspieranie wszystkich swoich dzieł założył stowarzyszenie religijne pod nazw SS. Józefitek.
Nauczał religii w lwowskim stowarzyszeniu pracy kobiet. Otrzymał tytuł kanonika honorowego. 20 kwietnia 1905 został mianowany tajnym szambelanem papieża Piusa X. W 1908 został członkiem wydziału Towarzystwa Miłosierdzia „Opatrzność” we Lwowie, utrzymującego „Dom Pracy” w tym mieście, stanowiący przytułek dla ubogich.
W drugiej połowie lat 80. figurował jako współtwórca i wydawca czasopisma katolickiego „Bonus Pastor”. Celem kształcenia niemieckojęzycznych dzieci z rodzin katolickich, dotąd uczących się w szkołach ewangelickich, zainicjował założenie dla nich szkoły językiem niemieckim wykładowym. Spotkało się to z negatywnym odzewem narodowych środowisk polskich, zarzucających księdzu udział w germanizacji. Sprawą uspokoił abp Józef Bilczewski i ostatecznie w 1903 założono katolicką 4-klasową szkołę ludową pw. św. Józefa, którą prowadzili bracia szkolni, sprowadzeni do Lwowa dzięki staraniom ks. Gorazdowskiego.