19 kwietnia 1919 wrócił do Polski.
7 lipca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1917, zaliczony do I Rezerwy armii, z równoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny, i przydzielony do 20 pułku piechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 79 z 22 lipca 1919 roku, poz. 2642, 2674.. 1 grudnia 1919 został mianowany porucznikiem w piechocie.
Od 16 stycznia 1923 pełnił obowiązki adiutanta 20 pp, a 26 września 1924 objął dowództwo 3 kompanii karabinów maszynowych. 15 września 1925 został przeniesiony służbowo na trzymiesięczny VI kurs normalny w Centralnej Szkole Strzelniczej w Toruniu. Po ukończeniu kursu wrócił do pułku na poprzednio zajmowane stanowisko. 12 kwietnia 1927 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 101. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W sierpniu tego roku został wyznaczony w macierzystym pułku na stanowisko dowódcy II batalionu. W listopadzie 1928 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu nad Bugiem na stanowisko referenta. 1 sierpnia 1932 został przeniesiony do 82 pułku piechoty, stacjonującego w tym samym garnizonie, na stanowisko dowódcy II batalionu.