Lachor; został on zarejestrowany w Państwowym Rejestrze Heraldycznym Republiki Białorusi 23 stycznia 2009 roku pod nr B-148.
Przynależność administracyjną Dziatłowicz do rejonu ukazano poprzez błękitne tło i wizerunek kwiatu lobelii Dortmana – symbolu Łuńca. Oprócz centrum rejonu, na błękitnym polu przedstawiono jeszcze dwa herby – Łunina i Dziatłowicz, co podkreśla historyczną wspólnotę tych miejscowości z Łunińcem.
Historia Dawniej wieś położona była po prawej stronie Cny. Na jej lewym brzegu leżały Futory Dziatłowickie. Obecnie Dziatłowicze rozciągają się po obu stronach rzeki.
Od 1560 do 1855 (z przerwami) działał tu prawosławny monaster Przemienienia Pańskiego w Dziatłowiczach. Obecnie po klasztorze pozostała cerkiew.
Po raz pierwszy wieś Dziatłowicze wzmiankowana jest w 1566 roku: Stanisław Andrzejewicz Dowojna, w imieniu swego krewnego – wojewody połockiego Stanisława Dowojny – sprzedał szlachcicowi Pawłowi Podorewskiemu wieś Diatełowicze. W 1567 roku właściciel ten miał obowiązek wystawić do wojska Wielkiego Księstwa Litewskiego dwóch konnych żołnierzy, co oznaczało, że Diatełowicze liczyły wówczas około 40 gospodarstw chłopskich. Był to pierwszy majątek szlachecki na Łuniniecczyźnie, który nie stanowił już przydatku do wielkich dóbr magnackich.