W dwóch miejscach wnętrza: w nawie głównej i w skrzyżowaniu naw wykonano sklepienia gwiaździste. W 1673 roku została zbudowana nowa zakrystia. thumb|Kościół podczas odbudowy w latach 1946–1947 Do czasu przyjęcia 25 lutego 1803 roku w Ratyzbonie Głównego Wniosku Delegacji Rzeszy (niem. Reichsdeputationshauptschluss), którego zapisy nakazywały sekularyzację mienia Kościołów celem zapewnienia niemieckim książętom rekompensaty za utracone na rzecz Francji posiadłości, kościół św. Kastora był kolegiatą z wykorzystywanymi przez kapitułę zabudowaniami przed zachodnią fasadą i po stronie południowej, przed którą znajdował się także krużganek, a nieopodal również cmentarz dla członków parafii św. Kastora. Po likwidacji kapituły na przełomie 1802 i 1803 roku zburzono wszystkie wykorzystywane przez nią zabudowania oraz romańską bramę cmentarza.