thumb|240px|Zamek w Baranowie Sandomierskim thumb|240px|Kaplica św. Anny w Pińczowie thumb|240px|Kaplica przy pałacu w Książu Wielkim thumb|240px|Nagrobek Stefana Batorego w Kaplicy Mariackiej na Wawelu thumb|240px|Dziedziniec domu przy Kanoniczej 21 w Krakowie thumb|240px|Kaplica Myszkowskich przy kościele Dominikańskim w Krakowie thumb|240px|Jeden z maszkaronów krakowskich Sukiennic Santi Gucci (ur. ok. 1530 we Florencji, zm. ok. 1600 na zamku w Książu WielkimKrystyna Sinko, Santi Gucci Fiorentino i jego szkoła, Kraków 1933, s. 31.) – architekt i rzeźbiarz pochodzenia włoskiego działający w Polsce.
Życiorys Tworzył w stylach późnego renesansu oraz manieryzmu. Pochodził z florenckiej rodziny artystycznej. Uczył się u swojego ojca Giovanniego di Niccolò Albenghi Gucci, zwanego Giovanni della Camilla (restauratora florenckiej katedry). Artystą też był jego przyrodni brat Francesco Camilliani, uczeń znanego Baccio Bandinellego. Gucci rozpoczął pracę w swym zawodzie we Włoszech w wieku 17 lat. Na jego styl oddziałały w dużym stopniu tradycje zarówno włoskie, jak i niderlandzkie. Gucci przybył do Polski w latach sześćdziesiątych XVI w. Był nadwornym artystą króla Zygmunta Augusta, Stefana Batorego i Anny Jagiellonki, Henryka Walezego.