Wykonywał również prace dla rodów magnackich, Myszkowskich i Firlejów.
Na początku działalności rzeźbiarskiej w Polsce dostarczał wzory do maszkaronów attyki na sukiennicach w Krakowie. Podobnie jak wszyscy znakomitsi muratorzy i rzeźbiarze włoscy działający w Polsce w XVI w. (Bartolommeo Berrecci, Giovanni Maria Padovano), Gucci wykonywał swoje prace wespół z licznym gronem współpracowników.
W 1558 roku pracował już w Polsce na zamku niepołomickim. W 1575 wymieniony został jako budowniczy królewski, żonaty z Polką Katarzyną Górską. Tytuł serwitora królewskiego nosił Gucci zarówno za panowania króla Stefana Batorego, jak i po jego śmierci; był przy tym nie tylko tytularnym, ale i rzeczywistym artystą królewskim – kierował przebudową zamku dla króla Stefana w Łobzowie. W latach 1565–1585 pracował na zamku w Janowcu, w 1591 w Warszawie, gdzie pracował na służbie u kanclerza Jana Zamoyskiego. Był autorem projektu m.in. zamku Leszczyńskich w Baranowie Sandomierskim.
W latach 1594–1595 wykonał na zamówienie Anny Jagiellonki jedno z najwybitniejszych swych dzieł – nagrobek Stefana Batorego, oraz stallę do jego kaplicy grobowej w katedrze wawelskiej.