Użycie w lotnictwie Samoloty Consolidated P2Y od 1933 wprowadzano do lotnictwa amerykańskiej Marynarki Wojennej, jako pierwsza otrzymała je eskadra patrolowa VP-10F w dniu 1 lutego 1933 rokuDictionary of American Naval Aviation…, str. 429. Następnie otrzymywała je eskadra patrolowa VP-5F, a w 1935 roku kolejne: VP-7F i VP-4F. Te eskadry w 1938 roku w związku z reorganizacją lotnictwa Marynarki Wojennej przekazały je do kolejnych eskadr: VP-14 (okres użytkowana 1938-1941), VP-15 (1938-1940), VP-19 (1937-1941), VP-20 (1938-1940), VP-21 (38-39). Ostatni samolot tego typu wycofano z użytkowania 31 marca 1941 roku z eskadry VP-43 (wcześniej posiadającej nazwę VP-19)Dictionary of American Naval Aviation…, str. 652.
Oprócz amerykańskiego lotnictwa Marynarki Wojennej po jednym samolocie w wersji P2Y-1 zakupiły Kolumbia (P2Y-1C) i Japonia (oznaczenie amerykańskie – P2Y-1J, oznaczenie japońskie – Consolidated HXC). Natomiast Argentyna zakupiła 6 samolotów w wersji P2Y-3A. Samoloty te włączono w skład lotnictwa argentyńskiej Marynarki Wojennej w 1936 roku. Wykonywały loty patrolowe nad Atlantykiem, m.in. jeden z tych samolotów w 1940 roku wykonywał lot patrolowy w rejonie Malwinów.