Zużycie techniczne – zużycie fizyczne budynku; Miara stanu technicznego obiektu budowlanego; Utrata wartości wynikająca z upływu czasu i sposobu użytkowania; Poziom jakości technicznej poszczególnych elementów budowli, odzwierciedlający stopień zużycia i zakres spełniania wymogów norm technicznych przez poszczególne części obiektu w chwili oszacowania i określa poziom zużycia wszyst­kich elementów budynku zarówno konstrukcyjnych, wykończeniowych, jak i wyposażenia i instalacji.

Zużycie wynika z:

wieku obiektu budowlanego, trwałości zastosowanych materiałów, jakości wykonawstwa budowlanego, sposobu użytkowania i warunków eksploatacyjnych, wad projektowych, prowadzonej gospodarki remontowej.

Jest ono wynikiem zużycia poszczególnych jego elementów konstrukcyjnych, wykończeniowych i instalacji.

Zużycie techniczne obejmuje:

zużycie normalne, związane z upływem czasu i wpływem czynników zewnętrznych (atmosferycznych); zużycie przyspieszone, występujące w razie braku należytej konserwacji i remontów; zużycie nagłe, występujące w warunkach losowych.

Szacowanie zużycia nieruchomości zabudowanych Do oceny stopnia zużycia technicznego całego budynku (nie jego poszczególnych elementów) stosowane są: