Ściana północna Ściana północna ma wysokość ok. 300 m i ograniczona jest dwoma kominami schodzącymi z Żabiej Mięguszowieckiej Przełęczy oraz z Wielkiej Wołowej Szczerbiny. Drugi z kominów nazwano Kominem Stanisławskiego. Podstawę ściany stanowi Zachód Grońskiego, a najniższy punkt ściany znajduje się po prawej stronie żlebu z Żabiej Mięguszowieckiej Przełęczy. W ścianie tej wyróżnia się kilka wyraźnych pięter: Najniższa część to strome ścianki o wysokości od około 50 m po lewej stronie do 5 m po prawej stronie; Gładkie, nachylone pod kątem 45° płyty o wysokości do 30 m. Płyty te to według Władysława Cywińskiego największe lustro tektoniczne w całych Tatrach; Pas przewieszonych ścian mających wysokość do 20 m; Nachylone pod kątem 45°, dobrze urzeźbione i miejscami porośnięte trawkami płyty o wysokości do 50 m; Górne urwisko o wysokości do 60 m, po prawej stronie bardziej strome; Kopuła szczytowa, od górnego urwiska oddzielona szeroką i poziomą półką.