Wyspa niewolników (fr. L'Île des esclaves) – komedia Pierre’a de Marivaux wystawiona w 1725.
Data powstania utworu Utwór został napisany w 1725 roku i miał swą premierę 5 marca 1725 w l’Hôtel de Bourgogne. Został wystawiony przez aktorów Comédie-Italienne i cieszył się niemałym powodzeniem. W sumie został wystawiony dwadzieścia jeden razy, przed i po świętach Wielkanocy.
Osoby OsobaJej rola w dramacieIfikratesateński możnowładcaArlekinjego niewolnikEufrozynadama ateńskaKleantisjej niewolnicaTrywelinzaarządca wyspy
Treść Akcja sztuki rozgrywa się na wyspie niewolników.
Niewolnicy z Attyki, prześladowani przez swych panów, wywędrowali w wielkiej masie na samotną wyspę. Z początku każdy właściciel niewolników, który trafił na wyspę był traktowany okrutnie. Później to prawo zostało złagodzone. Każdy niewolnik, który trafia na wyspę zyskuje wolność, każdy właściciel staje się niewolnikiem. Jeśli właściciel przybywa razem z niewolnikiem, właściciel zamienia się miejscem ze swym sługą. Na wyspę trafiają dwie pary Ifikrates ze swym niewolnikiem Arlekinem i Eufrozyna ze swą służącą Kleantis. Właściciele zostają zmuszeni do zamieniają się imieniem, strojem i rolą ze swymi sługami. Kleantis na prośbę Trywelina opowiada swej pani o popełnionych względem niej nadużyciach. Arlekin wypomina Ifikratesowi bicie i poniewierkę.