jej twarz może się ukazać, będzie przyjemnie patrzeć, może się dumnie przechadzać. Ten sposób prezentacji to samo sedno marivaudage'u. Kleantis kontynuujeː Pani, przeciwnie, źle wypoczęła. Niech mi przyniosą lustro. Jak mnie źle uczyniono, jakże jestem źle utworzona. A jednak się przegląda, sprawdza swą twarz na wszelkie sposoby. Nic z tegoː oczy zgaszone, skóra zmęczona, wszystko skończone. Pani nie będzie dzisiaj nikogo oglądać, nawet dnia, jeśli to będzie możliweː pozostanie w zacienionym pokoju. Niemniej będzie przyjmować najbliższe towarzyszki. Będą wchodzić z myślą o twarzy pani, będą myśleć, że zbrzydła. Jak się pani czuje? - Bardzo źle, w ogóle nie spałam, od ośmiu dni nie zmrużyłam oka. Nie mogę się pokazać.
Słynne zdanie Figaraː Co do zalet, których wymaga się od służby. Czy Wasza Ekscelencja zna wielu panów, którzy są godni być służącymi, stosuje się w pełni do tyrady Kleantis przeciw Ifikratesowi i Eufrozynieː Oto nasi ludzie, którzy nami gardzą w świecie i są z tego dumni, którzy nas maltretują i którzy są szczęśliwi, kiedy znajdują nas sto razy godniejszymi od nich. Co w tym poniżającego, że się nie ma zasług w złocie, srebrze i godnościach. Sługi bawi możliwość pokazania swoim panom ich słabości, ale nie stawiają się ponad nimi, strzegą swego serca.