Nazajutrz u wybrzeży Pembrokeshire na postawionej przez okręt podwodny minie zatonął zbudowany w 1909 roku francuski parowiec „Saint Jacques” o pojemności 2459 BRT, transportujący węgiel z Barry do Bizerty.

9 października na postawioną przez UC-51 nieopodal (Kornwalia) minę wszedł zbudowany w 1904 roku uzbrojony brytyjski parowiec „Poldown” (1370 BRT), płynący z ładunkiem węgla z Penarth do Boulogne-sur-Mer (statek zatonął na pozycji ze stratą 18 członków załogi, wliczając kapitana). 15 października na postawionej nieopodal Milford Haven przez U-Boota minie zatonął wraz z całą, liczącą 10 osób załogą zbudowany w 1907 roku brytyjski kuter HMD „Active III” (81 BRT). 20 października u wybrzeży Pembrokeshire na postawioną przez okręt podwodny minę wszedł zbudowany w 1901 roku uzbrojony brytyjski parowiec pasażerski „Ionian” o pojemności 8268 BRT, płynący pod balastem z Liverpoolu do Plymouth. Statek zatonął ze stratą siedmiu członków załogi na pozycji .

17 listopada okręt uszkodził nowy, zbudowany w 1917 roku brytyjski parowiec „David Lloyd George” o pojemności 4764 BRT, transportujący królicze skóry, krzemień i produkty zbożowe z Hawru do Nowego Jorku (do zdarzenia doszło na pozycji , nikt nie zginął). Tego dnia SM UC-51 zatonął w kanale La Manche wraz z całą, liczącą w tym rejsie 29 osób załogą po wejściu na brytyjską minę na pozycji .

Podsumowanie działalności bojowej