drewniane szkunery „Mary Seymour” (150 BRT) i „Moss Rose” (161 BRT), przewożące węgiel z Ellesmere Port do Cherbourga (na pozycji , nikt nie zginął) oraz zbudowany w 1876 roku drewniany szkuner „Water Lily” o pojemności 111 BRT, płynący z ładunkiem węgla z Runcorn do Cherbourga (na pozycji , bez strat w załodze). Nazajutrz nieopodal Crackington Haven okręt zatopił zbudowaną w 1903 roku brytyjską łódź rybacką „Rosy Cross” o pojemności 25 BRT (załoga ocalała) oraz pochodzący z 1865 roku brytyjski drewniany szkuner „William” (78 BRT), transportujący węgiel z Cardiff do Saint-Brieuc (zatrzymany i po zejściu załogi zatopiony przy pomocy ładunków wybuchowych na pozycji ). Tego dnia na tych samych wodach na postawioną przez UC-51 minę wszedł zbudowany w 1910 roku uzbrojony brytyjski parowiec „Luxembourg” o pojemności 1417 BRT, płynący z Hawru do Newport (zatonął bez strat w ludziach na pozycji ). 14 września u wybrzeży Cork U-Boot storpedował bez ostrzeżenia i zatopił zbudowany w 1888 roku uzbrojony brytyjski parowiec „Zeta” (2269 BRT), płynący z ładunkiem węgla z Barry do Zárate (obyło się bez strat w ludziach).