Andrias sligoi – gatunek płaza ogoniastego z rodziny skrytoskrzelnych (Cryptobranchidae), występujący w południowo-wschodnich Chinach. Znany jest z holotypu opisanego w 1924 roku przez brytyjskiego przyrodnika Edwarda George’a Boulengera, który nadał mu rangę osobnego gatunku. W późniejszych publikacjach gatunek ten nie był wyodrębniany. W 2018 i 2019 roku analizy filogenetyczne dowiodły, że A. sligoi stanowi odmienny gatunek względem spokrewnionej salamandry olbrzymiej chińskiej (Andrias davidianus). Gatunek ten charakteryzuje się m.in. bardziej płaską głową i wyraźniej zaznaczonymi oczami w porównaniu do A. davidianus i jest potencjalnie największym gatunkiem płaza na świecie. Gatunek ten jest krytycznie zagrożony.

Historia odkrycia W 1924 roku George Browne, markiz Sligo podczas wizyty w Hongkongu napotkał salamandrę trzymaną w miejscowym ogrodzie botanicznym (która najprawdopodobniej nie pochodziła z owej wyspy). Przekonał on gubernatora wyspy, sir Reginalda Stubbsa, do zaprezentowania okazu angielskiemu towarzystwu naukowemu, Zoological Society of London. Salamandra ta została przesłana do londyńskiego ogrodu zoologicznego, w którym ówczesny dyrektor akwarium Edward George Boulenger zauważył znaczące różnice pomiędzy otrzymanym okazem a gatunkiem Megalobatrachus maximus (podzielonym obecnie na dwa różne gatunki – A.