Niekiedy młode z pierwszego lęgu w sezonie pomagają karmić i chronić młode z następnego lęgu swoich rodziców. Zarówno u samców, jak i u samic kureczek wielkich obserwowano kopulacje w obrębie tej samej płci, nie zaobserwowano natomiast zalotów. Kopulacje pomiędzy samcami są częstsze u gatunków, u których poligamia jest jedną z możliwych (lecz nie jedyną) formą kojarzenia. Zachowania homoseksualne u samic są za to częstsze i wyraźniejsze u gatunków, u których występuje monogamia, a jednocześnie młode są zagniazdownikami.
Konstrukcja gniazda ma formę czarki. Budulec stanowią splecione trawy, trzciny i roślinność zielna. Gniazdo jest dobrze ukryte wśród wysokiej roślinności, włącznie z tą kolczastą i z krzewami. Znajduje się od 10 do 120 cm nad ziemią lub taflą wody. Niemal zawsze usytuowane jest na brzegu cieku lub zbiornika (również laguny), czasem w zagłębieniu w zboczu skarpy lub pod nawisem. Od góry osłaniają je splecione łodygi roślin. Wyjściem skierowane jest ku wodzie. Oprócz głównego gniazda, w którym składane są jaja, budowanych jest do siedmiu gniazd służących później jako schronienie. Są przeważnie stosunkowo mało ukryte, często zbudowane bardziej niechlujnie i mniej zwarte od gniazda przeznaczonego na jaja.