Kluczowym elementem siedlisk gniazdowania jest bliskość wody.
Pożywieniem kureczek wielkich są głównie nasiona i liście, zarówno roślin dzikich, jak i uprawnych. Są to między innymi wiechlinowate (Poaceae), ciborowate (Cyperaceae), rześciowate (Restionaceae), powojowate (Convolvulaceae), trędownikowate (Scrophulariaceae), żabiściekowate (Hydrocharitaceae). Oprócz tego w skład ich pożywienia wchodzą owady.
Lęgi Kureczki wielkie składają jaja od lipca do stycznia, zazwyczaj od sierpnia do października. Termin przystępowania do lęgów jest zależny od pory występowania opadów – konieczny jest dostęp do świeżych młodych roślin. Często kureczki wielkie wyprowadzają dwa lęgi w sezonie, niekiedy i trzy. Są to ptaki monogamiczne lub poligamiczne, zazwyczaj występuje poliandria. W populacji jest większy udział samców. Terytoria są zajmowane całorocznie przez jedną parę lub grupę. Grupa może liczyć do 17 osobników i obejmuje 2–5 gniazdujących dorosłych oraz młode, przeważnie do ukończenia 2 lat. Kureczki wielkie zwykle łączą się w pary lub w trójki – samicę związaną z dwoma samcami. Często są to bracia. Rzadko zamiast jednej samicy wiążą się z dwoma (siostrami). Osobniki z poszczególnych par lub grup dobierają się na całe życie. Wszystkie uczestniczą w obronie swojego terytorium, opiece nad lęgiem i młodymi.