Ten właśnie samowyjaśniający się byt utożsamiany bywa z Bogiem.
Krytyka Dowód z racji dostatecznej poddano krytyce, częściowo podobnej jak w przypadku argumentu z przygodności. Ten ostatni krytykowano, argumentując, że łańcuch bytów przygodnych po prostu istnieje, nie potrzebując odrębnego wyjaśnienia, że z danej cechy poszczególnych części danej całości nie wynika, że cecha ta przysługuje również tej całości, że już wyjaśnienie wszystkich części wyjaśnia tworzoną przez nie całość, że i stanowiący przyczynę wszystkiego innego Bóg również wymaga przyczyny oraz że istnienie przyczyny będącej bytem koniecznym nie oznacza od razu, że należy tę przyczynę utożsamić z Bogiem, w szczególności rozumianym tak, jak chcą tego religie monoteistyczne.
Istnieje ponadto odrębna krytyka samego dowodu z racji dostatecznej. Otóż zakłada on, że każdy istniejący byt musi mieć rację dostateczną, na co nie ma żadnego dowodu. Nie można tego stwierdzić empirycznie, na drodze doświadczenia, nie jest to też konieczna prawda logiczna czy aprioryczna. Jest to założenie przyjmowane przez niektórych autorów, któremu inni przeczą.