Cykloatom (ang. cycloatom) – koncepcja wprowadzona przez naukowców z Intense Laser Theory Unit, wydziału fizyki Illinois State University.
Cykloatom to pojedynczy atom w środowisku zestawionych ze sobą pola magnetycznego i lasera, które są wystarczająco silne, aby atom stał się mikroskopijnym cyklotronem. Częstość kołowa silnego lasera jest naturalnie zbliżona do częstości cyklotronowej pola magnetycznego, co odpowiada gigantycznym polom magnetycznych wynoszącym 10 Tesli. Powoduje to wzbudzenie elektronu ze stanu podstawowego do stanu relatywistycznego (prędkość elektronów jest zbliżona do prędkości światła), w którym gęstość elektronowa jest największa w obszarze w kształcie pierścienia (stąd „cyklo” w nazwie).
Prosta teoria nierelatywistyczna Hamiltonian atomu np. wodoru w polu magnetycznym i w polu fali lasera spolaryzowanej kołowo (dla uproszczenia w dwóch wymiarach przestrzennych) wyznaczany jest przez:
Na początku możemy mniej więcej przybliżyć falę harmoniczną przez serie silnych, ostrych, krótkich, nieskończonych, naprzemiennych impulsów pola elektrycznego, będących deltami Diraca tak, że popęd siły przekazywany przez każdy impuls równy jest impulsowi połowy okresu fali — raz w kierunku dodatnim, a raz ujemnym ( jest okresem fali), tzn.