Cieśnina Lancastera (ang. Lancaster Sound, fr. Détroit de Lancaster) – cieśnina Oceanu Arktycznego oddzielająca Ziemię Baffina od wyspy Devon, leżąca w kanadyjskim Archipelagu Arktycznym; administracyjnie w terytorium Nunavut.
Część Kanału Parry’ego i Przejścia Północno-Zachodniego.
Geografia Cieśnina Lancastera leży w kanadyjskim Archipelagu Arktycznym na Oceanie Arktycznym – oddziela Ziemię Baffina od wyspy Devon i łączy się z Cieśniną Barrowa na północny wschód od Somerset Island. Jest to zachodnia odnoga Zatoki Baffina.
Płynąc od wschodu, stanowi pierwszą część Kanału Parry’ego (pozostałe to według raportów dla Rady Arktycznej: Cieśnina Barrowa i Cieśnina Melville’a); jest częścią Przejścia Północno-Zachodniego.
Administracyjnie leży w terytorium Nunavut.
Różne źródła podają różną długość i szerokość cieśniny – długość od 320 km do 400 km, szerokość od 50–80 km do ok. 100 km. Jej głębokość dochodzi do 1232 m. Charakteryzuje się dość dobrze rozwiniętą linią brzegową z wieloma zatokami. Przepływa przez nią silny zimny prąd morski z zachodu na wschód.
Od października do czerwca cieśnina pokryta jest lodem. W okresie od połowy lata do wczesnej jesieni żeglowność cieśniny utrzymywana jest przy pomocy lodołamaczy.