Naciski ze strony parlamentu oraz zwolenników Jeune École na obniżenie kosztów budowy spowodowały zmniejszenie kalibru dział artylerii głównej do 305 mm i umieszczenie dział artylerii średniej w wieżach zamiast w kazamatach, przez co wyporność normalna miała nie przekroczyć 12 000 ton.

Projektując nowe okręty zaczerpnięto niektóre rozwiązania techniczne z ich poprzedników: z „Hoche” przejęto układ rozmieszczenia najcięższej artylerii w romb (dwa pojedyncze działa na dziobie i rufie oraz dwa kolejne w wieżach przyburtowych), z typu natomiast kształt kadłuba z wysokimi, pochylonymi dośrodkowo burtami zapewniający dobrą dzielność morską (z wyjątkiem obniżonego pokładu rufowego zastosowanego w celu zmniejszenia masy konstrukcji).

Projektantem przyszłego „Charles’a Martela” był inż. , pracujący w państwowej stoczni Arsenal de Lorient. Okręt miał mieć wiele wspólnych elementów z projektowanym w tym samym czasie pancernikiem . Pierwsze przymiarki projektowe powstały w 1887 roku, a po wielu korektach ostateczną wersję planów zaakceptowano 27 października 1890 roku. Zmiany obejmowały m.in.