p. 38.. Przed erą leczenia operacyjnego śmiertelność w pierwszym tygodniu życia wynosiła 30%, do końca pierwszego roku życia dochodziła do 90%. Chorzy, którzy przeżyli, mieli dodatkowe przecieki na poziomie serca lub dużych naczyń (ASD, VSD, PDA) i mieli małą szansę na dożycie wieku dorosłegoAllen HD, Driscoll DJ, Shaddy RE, Feltes TF. Moss & Adams’ Heart Disease in Infants, Children, and Adolescents: Including the Fetus and Young Adult. 7th ed. Philadelphia, PA: Lippincott Williams & Wilkins; 2008. s. 1039–1084..
W latach 40. XX w. Vivien Thomas (technik chirurgiczny ze szpitala w Baltimore, USA) opracował technikę wytwarzania komunikacji międzyprzedsionkowej bez użycia aparatury do krążenia pozaustrojowego. Z jego doświadczeń skorzystali C. Rollins Hanlon i Alfred Blalock, opracowując metodę procedury paliatywnej zwiększającej mieszanie się krwi na poziomie przedsionków (operacja Blalock-Hanlon)Blalock A, Hanlon CR. The surgical treatment of complete transposition of the aorta and the pulmonary artery. Surg Gynecol Obstet. 1950;90: 1–15.. Ta paliatywna metoda ograniczyła wczesną śmiertelność, ale nie zmniejszyła wskaźników późnej śmiertelności.