Wchodził w zatargi z nieprzychylną jego poczynaniom władzą pruską. W 1884 przegrał proces za organizowanie katolickich pielgrzymek (tzw. łosiery) i został skazany na grzywnę równą jego rocznej pensji. Dochodziło również do jego ostrych zatargów z gminą protestancką (m.in. w sprawie wychowywania dzieci w rodzinach katolicko-ewangelickich), które też niekiedy kończyły się procesami sądowymi. W sierpniu 1887 został przeniesiony do parafii w Barczewku. Pełniąc funkcję proboszcza w Barczewku, w latach 1887–1889, rozbudował kościół i zbudował kaplicę w Tuławkach. mały|lewo|Kościół św. Jana Chrzciciela (Propsteikirche) w Królewcu w czasach probostwa ks. Szadowskiego, rok 1908 mały|lewo|Przemówienie ks. Szadowskiego na walnym zebraniu katolików w Gdańsku w 1891 roku 12 lutego 1890 objął kierowanie w parafii pw. św. Jana Chrzciciela w dzielnicy Królewca Sackheim po księdzu Juliusu Dinderze (który został mianowany arcybiskupem gnieźnieńskim i poznańskim). Była to wówczas jedyna działająca parafia katolicka w Królewcu.