Powierzenie tak znacznej parafii księdzu Szadowskiemu mogło być skutkiem uznania jego zasług w wojnie francusko-pruskiej 1870/71. W Królewcu czekały na niego następne wyzwania. Już na początku, gdy przejął kościół od starokatolików w bardzo podupadłym stanie, musiał zadbać o jego odnowienie i wystrój. Następnie wybudował plebanię, cmentarz i zreorganizował szkołę.

Udało się mu uzyskać zgodę biskupa warmińskiego Andreasa Thiela na wybudowanie i dofinansowanie nowego kościoła w dzielnicy Haberberg. Po dwóch latach budowy, 9 maja 1906 roku, nowy kościół pod wezwaniem Świętej Rodziny uroczyście konsekrował biskup sufragan warmiński Eduard Herrmann. Pierwszym proboszczem nowej parafii został ksiądz Aloys Schulz, późniejszy wieloletni dziekan braniewski (1918–1945) i ostatni proboszcz kościoła św. Katarzyny w Braniewie do jego zburzenia w 1945 roku. Ks. Szadowski czynił ponadto wieloletnie starania o sprowadzenie do Królewca sióstr Zgromadzenia św. Katarzyny z Braniewa, celem podjęcia opieki nad młodymi dziewczętami i ich edukacji. Po uzyskaniu aprobaty i zezwoleń władz duchownych i świeckich 23 kwietnia 1904 utworzona została w Królewcu przy ul. Oberhaberberg nowa placówka sióstr katarzynek. Powstało hospicjum dla bezdomnych dziewcząt, a następnie szkoła gospodarstwa domowego.