Język malajski wyspy Bacan lub język bacan (bahasa Bacan, bahasa Melayu Bacan) – język austronezyjski używany na wyspie Bacan w prowincji Moluki Północne w Indonezji, jeden z języków malajskich. Jest silnie odrębny od pozostałych języków prowincji, w regionie dominują bowiem języki papuaskie oraz daleko spokrewnione języki austronezyjskie.
W przeciwieństwie do innych języków malajskich ze wschodniej Indonezji nie jest używany jako lingua franca, ani nie wykazuje cech właściwych dla języków kontaktowych. Grupa etniczna Bacan to prawdopodobnie rodzima społeczność malajskojęzyczna, która kilka stuleci temu wyemigrowała z zachodniej części Archipelagu Malajskiego, zabierając ze sobą swój ojczysty język. Na przestrzeni wieków przeszedł wiele zmian pod wpływem innych języków regionu.
Przez dłuższy czas pozostawał bardzo słabo poznany, a zebrane dane lingwistyczne dotyczyły przede wszystkim leksyki. W jednej z pierwszych prac (1958) porównano jego morfologię z indonezyjską. Nie był bliżej badany podczas okresu kolonialnego, a obszerniejsze materiały ukazały się dopiero w latach 80. XX w. J.T. Collins prowadził szeroko zakrojone działania na rzecz dokumentacji tego języka. Zdołano przybliżyć historię rozwoju języka bacan oraz rozstrzygnąć jego klasyfikację.