thumb|Grób Tadeusza Bętkowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Tadeusz Józef Bętkowski, ps. „Tata” (ur. 28 października 1889 w Złotym Potoku, zm. 10 kwietnia 1966Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze. w Warszawie) – lekarz chirurg, podpułkownik Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie Leona i Marii z Supperów. W latach 1900–1906 uczęszczał do Gimnazjum w Jarosławiu, maturę zdał 25 września 1907 w Gimnazjum Franciszka Józefa w Drohobyczu. Studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Lwowskiego (1907–1913), następnie pracował w Klinice Chirurgicznej we Lwowie pod kierownictwem Ludwika Rydygiera. Służył w armii austriackiej w czasie I wojny światowej. 13 marca 1915 uzyskał stopień doktora wszech nauk lekarskich (na Uniwersytecie Karola w Pradze). W niepodległej Polsce wstąpił do Wojska Polskiego, kierował oddziałami chirurgicznymi kilku szpitali wojskowych, m.in. w Krakowie i Rzeszowie oraz 7 Szpitala Okręgowego w Poznaniu. Awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 8. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, w grupie lekarzy. We wrześniu 1939 roku był komendantem Stacji Segregacyjno-Rozdzielczej Szpitala Ewakuacyjnego nr 11, od 1 października został komendantem Szpitala dla Jeńców Polskich w Radomiu. Od listopada 1939 r.