W ten sposób przyczynił się do znacznego opóźnienia budowy He 177, jedynego bombowca Luftwaffe nadającego się do bombardowań strategicznych.
Najbardziej znany i masowo produkowany samolot tej klasy, w służbie od 1937, to niemiecki jednosilnikowy Junkers Ju 87 Stuka, stanowiący ważny element uderzeniowy wojsk niemieckich w strategii blitzkriegu (wojny błyskawicznej) i intensywnie wykorzystywany podczas drugiej wojny światowej, zwłaszcza jej pierwszej połowy.
W działaniach lądowych bombowce nurkujące zdobyły dużą popularność, wykazując się znaczną skutecznością. Wraz z upływem wojny i zmniejszeniem się znaczenia bombardowania nurkowego działały częściej jako samoloty szturmowe.
Kresem popularności bombowców nurkujących stało się opracowanie celownika Nordena, który dawał bardzo duży wzrost celności bombardowania z lotu poziomego, jednak wycofywanie bombowców nurkujących odbywało się dość powoli, gdyż początkowo celownik Nordena montowano tylko w wielkich bombowcach.