Leonard Samborski (ur. 6 listopada 1885 w Warszawie) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się 6 listopada 1885 w Warszawie., w rodzinie Wincentego..

Służył w 26 Mohylewskim Pułku Piechoty w Woroneżu, który wchodził w skład 7 Dywizji Piechoty. W lipcu 1914, w czasie mobilizacji, został przeniesiony do 234 Boguczarskiego Pułku Piechoty (ros. Богучарский 234-й пехотный полк) należącego do 59 Dywizji Piechoty. W szeregach tego pułku walczył podczas I wojny światowej, awansując na kapitana.

8 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majora ze starszeństwem z 7 listopada 1918Dz. Rozk. Wojsk. Nr 12 z 19 grudnia 1918 roku, poz. 324. i przydzielony do Szkoły Oficerskiej w DęblinieDz. Rozk. Wojsk. Nr 13 z 23 grudnia 1918 roku, poz. 383.. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Pełnił wówczas służbę w 1 Pułku Strzelców Granicznych.