W tym czasie konfiskowano mu płyty promocyjne, przysyłane masowo przez firmy fonograficzne z zagranicy.
Także w latach siedemdziesiątych pisano o Janie Pawulu w prasie zagranicznej. W sierpniu 1975 roku w miesięczniku DeeJay and Radio Monthly ukazał się artykuł poświęcony jego karierze w Polsce. Inne czasopisma, w których napisano o Pawulu, to: Disco International and Club News, Disco Mirror, The Melting Pot, Disc Jockey & Radio Today. Włączony do „Disco DJ Hall of Fame”, muzeum muzyki disco, przez jako pierwszy i jedyny Polak.
W 1973 brytyjskie czasopismo DeeJay and Radio Monthly przyznało mu nagrodę dla najlepszego DJ-a roku. Trzykrotnie zdobył nagrodę Billboard’s International Disco Forum dla najlepszego disc jockeya z Polski (1976–1978). Otrzymał złotą płytę za masowe rozpowszechnianie i popularyzację w polskich dyskotekach singla „Dance, Dance, Dance (Yowsah, Yowsah, Yowsah)” zespołu Chic, a także platynową płytę za popularyzację singla „Ten Percent” grupy .
Pawul mieszkał między innymi w Los Angeles, Nowym Jorku i Seattle, gdzie nawiązał współpracę z amerykańskimi wytwórniami fonograficznymi. W latach 1993–1995 prowadził własną agencję modelingu.