Żołnierzom, funkcjonariuszom MO i SB i pracownikom resortu obrony narodowej lub resortu spraw wewnętrznych, nadawał ją odpowiednio Minister Obrony Narodowej lub Minister Spraw Wewnętrznych albo organy przez nich upoważnione.
1952–1987 Wcześniejszy regulamin odznaki obowiązujący w latach 1964–1987 odmiennie i bardziej szczegółowo określał zasady przyznawania odznaki. Brązową odznakę mógł dostać kierowca, który przepracował nieprzerwanie co najmniej 3 lata i spełniał wiele szczegółowych kryteriów, wśród których były: niespowodowanie wypadku drogowego, niebycie ukaranym grzywną ponad 100 zł za naruszenie przepisów ruchu drogowego, oszczędne zużywanie paliwa i ogumienia, systematyczne pogłębianie znajomości przepisów ruchu drogowego i zasad obsługi samochodu, wykazywanie socjalistycznego stosunku do majątku społecznego i zleconych mu obowiązków i wysokiego poziomu kultury jazdy, wykazywanie wysokiego poziomu moralnego i aktywność w pracy społecznej. Srebrną i złotą odznakę otrzymywał kierowca po uzyskaniu odznaki brązowej i spełnieniu dalszych warunków, w tym przekazywania doświadczeń innym kierowcom.