Uchwała z 1963 przewidywała, że kierowcy wyróżnieni odznaką mieli pierwszeństwo w korzystaniu z wszelkiego rodzaju zdobyczy socjalnych.
Pod rządem tej uchwały odznakę srebrną i złotą nadawał Minister Komunikacji, a odznakę brązową przewodniczący prezydium wojewódzkiej rady narodowej. Żołnierzom, funkcjonariuszom MO i kierowcom cywilnym zatrudnionym w resorcie obrony narodowej lub spraw wewnętrznych odznakę nadawał odpowiednio Minister Obrony Narodowej lub Minister Spraw Wewnętrznych.
Podobne szczegółowe zasady nadawania do przewidzianych regulaminem z 1963 określał wcześniejszy regulamin z 1952, przewidując jako warunek otrzymania odznaki także m.in. wykazywanie uświadomienia politycznego. Odznakę nadawał wówczas Minister Transportu Drogowego i Lotniczego.
Opis odznaki Odznaka jest okrągła, o średnicy 30 mm, wykonana z metalu koloru brązowego, srebrnego lub złotego, zależnie od stopnia odznaki. Awers przedstawia koło samochodowe, wewnątrz którego na oksydowanym lub patynowym tle znajduje się stylizowany wizerunek samochodu ciężarowego (podobnego do Stara 20), w kolorze odznaki. Nad sylwetką samochodu jest umieszczona emaliowana czerwona tarcza ze stylizowanym godłem PRL (orłem bez korony).