Stanisław Tadeusz Witowski-Iskrzyniak (ur. 2 lipca 1909 w Iskrzyni, zm. 26 maja 2008) – polski artysta malarz, związany z Podkarpaciem.
Życiorys W 1928 roku ukończył Państwowym Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Krośnie. Wzorem dla jego pierwszych obrazów było malarstwo Stanisława Bergmana, artysty malarza z Krosna, ucznia Jana Matejki. Być może do malarstwa zachęcił go inny malarz krośnieński Bronisław Probulski, który w okresie I wojny światowej wynajął pokój w domu pp. Witowskich przy ul. Augusta Lewakowskiego.
W 1937 roku ukończył studia wyższe w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Studiował w pracowniach Ignacego Pieńkowskiego, Władysława Jarockiego i Stanisława Kamockiego. Wśród wykładowców byli malarze: Wojciech Weiss, Józef Mehoffer, Fryderyk Pautsch, oraz rzeźbiarze: Xawery Dunikowski i Konstanty Laszczka. Stanisław Witowski zetknął się też w roku 1929 z ruchem Rogate Serce Stanisława Szukalskiego, za co musiał odpokutować przerwą w studiach, na które jednak powrócił. Równolegle z nim studiowali w Krakowie malarze – Alojzy Siwecki, Marian Konarski, Stanisław Kochanek, Franciszek Frączek oraz rzeźbiarze: Wincenty Bałys, który wyrzeźbił jego gipsową głowę i Mieczysław Bogaczyk – ojciec chrzestny córki Jolanty.