Po II wojnie światowej zamieszkał w Jaśle – mieście rodzinnym jego żony Marii Runickiej-Witowskiej. Miał zwyczaj obdarowywać lekarzy z Jasła obrazami z kwiatami za leczenie jego dzieci. Stanisław Witowski miał troje dzieci: Marię (urodzoną na wysiedleniu w Binarowej), Jolantę i Rafała.
Stanisław Witowski pracował też w innych zawodach. W latach 1950–1959 był redaktorem „Nowin Rzeszowskich”. Pracował jako nauczyciel rysunku i historii w Szkole Handlowej w Jaśle w czasie II wojny światowej i później w Szkole Tkackiej w Krośnie, Liceum Ogólnokształcącym i Technikum Chemicznym w Jaśle.
Zdał też egzamin mistrzowski z fotografii i prowadził zakład fotograficzny w Jaśle w latach 1948–1950 oraz 1960–1962. Później produkował chałupniczo widokówki dla zakładów Foto-Pam.
Przydomek Iskrzyniak przyjął w latach 50. dla odróżnienia od innego Stanisława Witowskiego z Jasła – malarza amatora.