+ Jednostki typu R-17: Imię W służbie Stacja ratownictwa Uwagi „Wiatr” 1972–2000 Górki Zachodnie (Gdańsk) „Halny” 1973–1997 Władysławowo „Mistral” 1973–2007 Dziwnów (do 2003), Darłowo (do 2006) później prywatny kuter „Scirocco” „Monsun” 1973–2000 Łeba (do 1995), Ustka (do 2000) „Stoltera” (1974)„Powiew” (1992) 1974–2011 WarnemündeŁeba, Władysławowo, Ustka dla NRD, przekazany Polsce „Arkona” (1974)„Szkwał II” (1992) 1974–1998 SassnitzKołobrzegdla NRD, w 1992 przekazany Polsce „Zefir” 1975–2011 Darłowo (do 2003), Dziwnów (do 2011) „Pasat” 1975–2002 Gdynia
Opis thumb|„Mistral” jako kuter „Scirocco” Statki typu R-17 były sklasyfikowane jako kutry ratowniczo-holownicze. Kadłub był wykonany ze stali, a nadbudówka z aluminium. Kadłub był podzielony grodziami na 7 przedziałów wodoszczelnych (od dziobu: I – magazyn dziobowy, II – pomieszczenie załogi, III – pomieszczenia mieszkalne kapitana i mechanika oraz korytarz, IV – pierwsza siłownia ze zbiornikami paliwa w burtach, V – druga siłownia, VI – magazyn sprzętu ratowniczego, VII – maszyna sterowa). Konstrukcja kadłuba zapewniała niezatapialność jednoprzedziałową. Nadbudówka była jednokondygnacyjna, mieściła sterówkę, mesę, kuchnię i węzeł sanitarny. Na dachu nad mesą był odkryty mostek z osłoną z pleksiglasu.