Z tyłu na dachu nadbudówki był maszt słupowy, a po jego bokach wyloty spalin z siłowni. Dziobowy pokład miał wysokie nadburcie. Długość kadłuba wynosiła 20,92 m, długość między pionami 18,05 m, szerokość całkowita 5,58 m, a średnie zanurzenie 1,4 m (na trzonie steru 1,6 m).
Napęd stanowiły dwa silniki wysokoprężne Wola Henschel H6A o mocy po 210 KM, umieszczone w osobnych przedziałach wodoszczelnych i napędzające dwie śruby. Napęd taki zapewniał większą niezawodność i lepszą manewrowość. Prędkość maksymalna wynosiła 11 węzłów, lecz z reguły nie przekraczano 10 w, zasięg – 600 Mm. Jednostki wyposażono w hak o uciągu na palu 3,7 T (z wyjątkiem jednostek dla Niemiec). Wyposażenie stanowił radar nawigacyjny typu RN-231A i reflektor szperacz na dachu nadbudówki. W skład wyposażenia ratowniczego wchodziły dwie pompy elektryczne i jedna spalinowa pompa pożarowa oraz sprzęt ratunkowy (koła, kamizelki, siatki, rzutki itp). Załoga liczyła etatowo 5 osób, mogła się zwiększać o 2–3 ratowników. Kutry mogły zabrać na pokład do 50 rozbitków.