Służba thumb|„Powiew”, 2008 rok Jednostki typu R-17, wraz z większymi R-27, stanowiły trzon polskiego ratownictwa morskiego od połowy lat 70. XX wieku. Dyżurowały do początku lat 90. w portach w Dziwnowie („Mistral”), Darłowie („Zefir”), Łebie („Monsun”), Władysławowie („Halny”), Gdyni („Pasat”) i Górkach Zachodnich („Wiatr”). W latach 90. dochodziło do przesunięć kutrów. Niemieckie jednostki „Stoltera” i „Arkona” po wejściu do służby dyżurowały w Warnemünde i Sassnitz. W 1992 roku, po zjednoczeniu Niemiec, Niemcy przekazały nieodpłatnie PRO oba zbędne kutry typu R-17, które weszły do służby pod nazwami „Powiew” i „Szkwał II”, dyżurując odpowiednio w Ustce (początkowo) i Kołobrzegu.
W toku służby, między innymi, 27 lipca 1975 roku „Monsun” i „Halny” poszukiwały rozbitków ze statku „Bremer Westen” (uratowano 7 z 13 osób). 26 listopada tego roku „Pasat” w bardzo złych warunkach ściągnął z mielizny i odholował do Władysławowa kuter rybacki z 8 osobami. 29 stycznia 1976 roku „Wiatr” uratował trzech rybaków z rozbitego na mieliźnie kutra SWB-40, osadzając się na mieliźnie i następnie schodząc z niej. W październiku 1976 roku „Halny” uratował 5 osób z 7-osobowej załogi jachtu „Centaur”, który zatonął na falochronie we Władysławowie.