W 1878 r. Richardson pokonał Raineya dzięki dużej mobilizacji Partii Demokratycznej i uzyskał 62%. Rainey oskarżył jego stronnictwo o korupcję i oszustwa, ale nie złożył formalnego protestu do Kongresu. W ostatnich miesiącach w Kongresie przeforsował jednak ustawę umożliwiającą rządowi federalnemu narzucanie stanom federalnego nadzoru nad działaniem systemu wyborczego. Po ustąpieniu z fotela kongresmena, Partia Republikańska wysunęła jego kandydaturę na stanowisko sekretarza Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych, jednak demokratyczna większość 46. Kongresu przeforsowała swojego kandydata. W 1879 r. Rainey został urzędnikiem Departamentu Skarbu w Karolinie Południowej, a dwa lata później został brokerem i bankierem w Waszyngtonie, ale po pięciu latach firma upadła. Następnie zajmował się jeszcze handlem drewnem i węglem, po czym wrócił do Georgetown, gdzie zmarł 1 sierpnia 1887 r.
Przypisy
Kategoria:Członkowie Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych z Karoliny Południowej Kategoria:Republikanie (Stany Zjednoczone) Kategoria:Urodzeni w 1832 Kategoria:Zmarli w 1887