W listopadzie 1876 r. Rainey pokonał (52%) demokratę Johna S. Richardsona w wyborach do 45. Kongresu, pomimo iż kampania pełna była aktów przemocy dokonywanych przez białych zwolenników Demokratów. Przegrany Richardson oskarżył jednak Raineya i Partię Republikańską o zastraszanie wyborców, ogłosił się zwycięzcą i pojechał do Waszyngtonu walczyć o miejsce w Kongresie. Rainey tymczasem otrzymał zaświadczenie o wyborze od sekretarza stanu Karoliny Południowej. Izba przyznała mandat Raineyowi, jednak 1878 r. zdominowana przez Demokratów komisja wyborcza uznała, że obecność wojsk federalnych na terenie stanu miała wpływ na wynik wyborów i uznała miejsce za nieobsadzone. Mimo to cała Izba odrzuciła raport komisji i Rainey zachował miejsce do końca kadencji do 3 marca 1879 r..