Akt III Blectrue przynosi wiadomość, że lekarz, mimo że wzburzony usłyszanymi zarzutami, wziął je jednak do serca i zaczął rosnąć. Pozostali zatem jeszcze dworzanin, poeta i filozof. Fontignac próbuje ukazać swemu panu jego błędy, ale ten burzy się bardzo. Nie pomaga obraz dziecka, któremu niania daje najpierw grzechotkę. Dopiero zjawienie się Błażeja i przekazanie przez Fontignaka zarzutów co do postępowania swego pana za jego pośrednictwem, przynosi skutek, dworzanin zostaje uzdrowiony. Filozof i poeta pozostają odporni na uzdrowienie. Filozof wściekł się na poetę za złośliwy epigramat i kiedy Blectrue się zjawił obydwaj okładali się kułakami. Poeta jest zachwycony swoimi nowymi epigramami przeciw władcy i filozofowi. Obaj nie są skłoni przyjąć pouczeń od byle kogo. Zostają więc z powrotem wsadzeni do klatek, przeciw czemu gorąco protestują. Floris jest zachwycona odzyskaniem przez dworzanina jego dawnej postaci i stara się o jego względy, gdy jednak on bez wahania odpowiada na nie pozytywnie, dziewczyna czuje się urażona brakiem oporu i odchodzi. Z kolei wyspiarka ponownie zabiega o względy Błażeja, ten wymawia się i czerwieni, ostatecznie jednak przyznaje, że mu się wyspiarka podoba. Podobne doświadczenie staje się udziałem dworzanina. Świadom konieczności oporu, broni się przed zalotami Floris, ale ostatecznie ulega.