Otton Józef Blutreich (ur. 12 marca 1896 w Zaleszczykach, zm. 26 sierpnia 1979 w Gliwicach) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w Zaleszczykach, w rodzinie Izydora. Był starszym bratem Serafina (1900–1957), kapitana lekarza Wojska Polskiego, lekarza 6 batalionu strzelców karpackich. W 1914 złożył maturę w c. k. Gimnazjum z polskim językiem wykładowym w TarnopoluDziennik Urzędowy Ministerstwa Oświaty i Szkolnictwa Wyższego Nr 5-B z 15 lipca 1967, poz, 55..
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był 41 pułk piechoty. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1917 w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W listopadzie 1918 dostał się do niewoli ukraińskiej.
16 lipca 1919 zgłosił się do Wojska Polskiego. W 1920, w czasie wojny z bolszewikami, dowodził 3 kompanią karabinów maszynowych 40 pułku piechoty. Wyróżnił się 9 sierpnia w walce pod wsią Kupcze, w dniach 24–26 sierpnia w walkach o Zadwórze, gdzie zajął dworzec kolejowy oraz 17 września w natarciu na Olesko, gdzie zdobył cztery armaty.