Niccolò Buccella także Niccolò de Buccellis, (ur. około 1520 w Padwie, zm. w 1599 w Krakowie) – włoski lekarz osobisty królów Stefana Batorego i Zygmunta III Wazy, anabaptysta, teolog i działacz reformacyjny, otrzymał polski indygenatDizionario Biografico (wł.), dostęp 15.12.2020. Życiorys Pochodził z rodziny mieszczańskiej, jego ojciec był księgarzem w Padwie. Niccolò Buccella jako jedyny z rodziny ukończył studia uniwersyteckie; przypisuje się mu tytuł doktora medycyny i chirurgii, ale nie wiadomo, gdzie i kiedy go uzyskał.
Pod wpływem anabaptystów z Wenecji przyjął ich wiarę. Później wyjechał do ośrodka anabaptystów na Morawach, gdzie wykonywał zawód chirurga i zaprzyjaźnił się z Wenecjaninem Niccolò Parutą, anabaptystą i antytrynitarzem, właścicielem domów i winnic w okolicach Sławkowa. Po powrocie do Wenecji i Padwy Buccella zajął się prozelityzmem wśród tamtejszych mieszkańców. Nadzorowany, a potem oskarżony i aresztowany przez Inkwizycję wenecką w 1562, uniknął kary dzięki życzliwości sędziów.
W następnych latach Buccella poświęcił się całkowicie zawodowi chirurga, osiągając wysokie dochody około 1000 dukatów rocznie.