Jednak ponownie zagrożony aresztowaniem przez Inkwizycję, uciekł do Siedmiogrodu, gdzie w lipcu 1574 został zatrudniony przez tamtejszego władcę Stefana Batorego jako jego lekarz osobisty.
Pobyt w Polsce Kiedy Batory został wybrany na króla Polski, Buccella w 1576 wyjechał razem z nim do Krakowa. Otrzymał tam dom dożywotni blisko Wawelu i nawiązał kontakty z miejscowymi włoskimi (np. Faust Socyn, Giambattista Cettis) i polskimi innowiercami (np. Krzysztof Morsztyn) oraz z Andrzejem Dudyczem. W Krakowie oprócz zawodu królewskiego lekarza zarabiał pożyczając pieniądze na procent, zajmując się handlem i obrotem nieruchomościami. Prowadził ostry spór z innym lekarzem Batorego- Simone Simonim- wzajemnie obwiniając się o spowodowanie śmierci króla.
Mimo to, kolejny król Zygmunt III Waza, wkrótce po objęciu tronu, w kwietniu 1588 mianował Buccellę osobistym lekarzem z taką samą pensją, jaką płacił mu Batory, kończąc spór z Simonim na jego korzyść. Rok później Buccella otrzymał polski indygenat. Buccella znany był w Polsce z pomagania imigrantom włoskim.