Franciszek Strzoda (; ur. 6 sierpnia 1857 w Wierzchu, zm. 27 czerwca 1922 w Gierałtowicach) – polski rolnik, działacz narodowy na ziemi prudnickiej, poseł do Reichstagu i Landtagu.
Życiorys Pochodził z Wierzchu koło Prudnika. Zajmował się rolnictwem. Posiadał duże gospodarstwo włościańskie. Był prezesem Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Posiadaczy Ziemskich w Parafii w Wierzchu. Około 1880 wziął ślub z Pauliną Spiller. Miał dwóch synów: Jana (lekarz, powstaniec śląski i oficer) i Romana (działacz narodowy i plebiscytowy).
Kandydaturę Strzody w wyborach uzupełniających do Reichstagu wysunięto na zebraniu członków Niemieckiej Partii Centrum w Białej w grudniu 1893. Był on kandydatem „polskiego skrzydła” partii. Poparli go między innymi redaktor naczelny „Katolika” Adam Napieralski i proboszcz Oskar Gerntke z Prudnika. Do głosowania na niego agitowały polskojęzyczne gazety popularne w powiecie prudnickim. W wyborach 25 stycznia 1894 Strzoda pokonał swojego kontrkandydata w prudnickim okręgu wyborczym, Hansa Delocha.
W maju 1898 „polskie skrzydło” Centrum ponownie zaproponowało kandydaturę Strzody. W kolejnych latach wygrał wybory do Reichstagu w 1900, 1908 i 1912. Deputowanym Reichstagu był w od 1894 do 1920.